Dla kogo studia podyplomowe?

Zdobycie wyższego wykształcenia jeszcze do niedawna uważane było za niezwykły wyczyn. Kiedyś kształcenie na wyższych uczelniach zarezerwowane były dla dzieci rodziców wchodzących w skład elit społecznych czy finansowych. Współcześnie szlachetne urodzenie, stanowisko rodzica, czy posiadany majątek nie są warunkami decydującymi czy koniecznymi do uzyskania dyplomu uniwersytetu. Pracowitość, solidność i trochę inteligencji wystarczą w zupełności.

Polscy studenci mogą zdobywać wykształcenie na trzech szczeblach. Pierwszy stopień to studia licencjackie lub inżynierskie. Wykształcenie na nich zdobyte czasem określane jest jako niepełne wyższe. Uzyskany po trzech latach studiów zakończonych napisaniem i obroną pracy dyplomowej tytuł zawodowy licencjata lub inżyniera umożliwia podjęcie studiów na kolejnym szczeblu. Dwuletnie studia magisterskie są uzupełnieniem w stosunku do licencjatu. Kończąc naukę absolwent musi przygotować, złożyć do oceny i obronić pracę magisterską. Pozytywny ocena uzyskana za pracę oraz egzamin końcowy uprawnia do otrzymania dyplomu z tytułem magistra.
Obydwa szczeble studiów można realizować odrębnie, nawet z wieloletnią przerwą między nimi. Ale można również zdecydować się na uzyskanie wykształcenia magisterskiego podczas jednolitych studiów. Trwają one, w zależności od typu uczelni, od 5 do 6 lat.
Magister po uniwersytecie, magister inżynier absolwent politechniki albo lekarz po ukończeniu studiów medycznych mogą zdecydować się na trzeci, ostatni w systemie edukacji stopień studiów – studia doktoranckie. Te trwające od dwóch do czterech lat studia są dla ich absolwentów przepustką do świata nauki. Doktoranci uczą się, jak samodzielnie prowadzić badania naukowe oraz opanowują trudną umiejętność bycia wykładowcą na uczelni. Po otwarciu przewodu doktorskiego piszą pracę dyplomową, a po jej obronie uzyskują naukowy tytuł doktora.

Skończenie określonego typu uczelni związane jest z nabyciem wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania określonego zawodu. Absolwent historii na uniwersytecie może pracować jako pracownik naukowy, muzealny, w archiwum albo w szkole w charakterze nauczyciela (o ile dodatkowo zaliczył przedmioty konieczne dla uzyskania kwalifikacji pedagogicznych – psychologię, pedagogikę, dydaktykę, metodykę nauczania przedmiotu). Jeśli jednak z jakiegoś powody nie będzie zadowolony wykonując zawód historyka, to może to zmienić dzięki studiom podyplomowym.
Nie wszyscy są zorientowani, jakie miejsce w polskim systemie edukacyjnym zajmują studia podyplomowe – co to za szczebel studiów, jaki dają tytuł i w ogóle po co studiować w tej formie.
Studia podyplomowe nie dają nowych tytułów zawodowych, ani tym bardziej naukowych, ale zmieniają lub podnoszą kwalifikacje zawodowe. I tak magister historii, który ukończy studia podyplomowe z zakresu coachingu nadal będzie magistrem historii uprawnionym do wykonywania związanych z tym kierunkiem zawodów, ale uzyskując certyfikat trenera osobistego uprawniający do prowadzenia coachingu ma przed sobą możliwość pracy w nowym charakterze, w innym zawodzie.
Studia podyplomowe cieszą się ogromnym powodzeniem. Co rok w Polsce tę formę dokształcania wybiera ponad 170 tys. ludzi.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here